Boston - Woensdag

Vandaag werd ik automatisch om negen uur 's ochtends wakker. Na een lekkere warme douche ging ik op pad naar het New England aquarium.

In de eerste ruimte bevond zich de grootste aanraak tank van de oostkust, in de tank zwemmen haaien en roggen die je mag aanraken. Erg leuk om te doen, ze voelen slibberig en glad aan.

My hero..

In de kelder is een kwallen tentoonstelling. Ik ben erg bang voor kwallen, eerst durfde ik niet naar plaatjes en filmpjes te kijken van die monsters. In aquariums liep ik er met een boog omheen. Krijg er nog steeds de kriebels van als ik ze zo zie rond zwemmen. Ik zie ze het liefst allemaal het lootje leggen, vandaag nog!

Andere bewoners in het aquarium waren de zeehonden, heel veel verschillende soorten penguins, krabben, kreeften, grote zeeschildpadden, zeepaardjes en veel meer..

Het hoogtepunt van het aquarium is zeker de giant ocean tank van vier verdiepingen hoog. Leuk weetje, de tank werd eerst gebouwd en daarna het aquarium eromheen. Er zwemmen meer dan zeshonderd dieren in de tank. Twee daarvan zijn een heel grote pijlstaartrog en een zeeschildpad genaamd Myrtle, deze leeft al in het aquarium sinds 1970.

In het restaurant scoorde ik een tafeltje aan het raam, hier had ik een mooi uitzicht op de haven. Het hele restaurant zat vol met schoolkinderen, het leek wel school trip day!

Na drie uur in het aquarium te hebben doorgebracht nam ik de blauwe subway trein naar Faneuil Hall/Quincy market. Tijdens het bezoek in 2010 was dit een levendig gedeelte van Boston, nu was het buiten helemaal uitgestorven (logisch met die kou!).

In de mooie roze Victoria's secret winkel scoorde ik drie paar mooie onderbroeken. In de shopping mall had ik er ook een aantal leuke gekocht (waarom hebben ze dat leuke ondergoed nooit in Nederland?). Nu heb ik genoeg onderbroeken voor de komende vijf jaar!

Quincy market bestaat uit heel veel overdekte eettentjes. Je kunt er echt van alles krijgen, vis, gebak, Indiaas, Mexicaans, verschillende soorten koffie, smoothies.. voor iedereen wat wils!

Zelf koos ik voor twee harde taco's met kip, een ananas met yoghurt smoothie en een wit chocolade koekje. Alle drie van andere tentjes. Het smaakte erg lekker en het was speciaal om op dezelfde plek als haast twee jaar geleden te zitten.

Op internet had ik gelezen dat er een kleine whole foods is in Boston. Om er te komen stap je uit bij Bowdoin station. Ik wist niet meteen welke kant ik op moest dus ging ik eerst naar de CVS apotheek. Hier kocht ik een Amazon gift kaart voor Adam, als dank, zonder hem had ik minimaal 600 euro moeten betalen voor een Boston hotel. De whole foods winkel bleek maar vijf minuten verder te liggen in de tegenovergestelde richting. Omdat het toch wel koud was en het al donker begon te worden besloot ik om het vandaag over te slaan. Morgen heb ik nog een hele vrije dag in Boston te besteden.

Vanavond was de 150ste aflevering van Criminal Minds op tv 'Unknown subject'. Het was een zeer sterkte aflevering, zeker een van de beste van seizoen zeven!

Boston - dinsdag

Om acht uur 's ochtends vertrokken Adam en zijn huisgenoot naar hun werk. Om negen uur kwam ik uit mijn bed van de bank af om aan mijn blog te werken. Ik kan nu eindelijk foto's plaatsten al is het wel irritant om dit via een MacBook zonder muis te moeten doen. Windows vind ik fijner omdat ik daar sneller mee kan werken.

Adam had de dag ervoor enkele adressen opgeschreven waaronder het adres van een grote shopping mall. Ik besloot om half twaalf hier naartoe te gaan aangezien ik nodig ondergoed en sokken kon gebruiken. De subway is zo'n tien minuten lopen vanuit het appartement. De subway in Boston werkt net als in Londen en New York, erg overzichtelijk en gemakkelijk. Een dagkaart kost drie dollar, een kaart voor zeven dagen 15 dollar.

Om bij de mall uit te komen moest er een keer overgestapt worden op de groene lijn. Al met al was het een korte reis zonder bijzonderheden. De eerste winkel die ik tegenkwam was Sears, een groot warenhuis waar ze van alles verkopen. Ze verkopen er erg hippe kleding, ik bracht er wat tijd door met het passen van verschillende kledingstukken.

Via de Sears loop je zo het winkelcentrum in. Er bevinden zich 120 shops. Waaronder veel favorieten: Aeropostale, Abercrombie & Fitch, Victoria's Secret, H&M, Macy's, Sephora, Aerie, American eagle outfitters, Banana republic..  ze zijn er allemaal!

Er is ook een grote food court met o.a. Dunkin donuts, Taco Bell en meerdere eettentjes. Ik genoot er van een spicy chicken wrap en een blauwe Icee.

In een kalenderwinkel viel mijn oog meteen op een Harry Potter en Nurse Jackie kalender. Vanwege de prijs nam ik alleen de Harry Potter kalender mee. Bij de kassa kwam ik erachter dat op alle kalenders 75% korting zat! Dat was een leuke meevaller, nu kon ik ook de andere kalender kopen.

Er zijn nog overal volop sales, dat is het leuke van shoppen na de feestdagen!

Na een heel aantal uurtjes in de mall te hebben doorgebracht had ik er genoeg van. Op internet had ik gelezen dat er dichtbij een goede cupcake winkel zat genaamd Sweet, een paar metrostations verder.  

De hele winkel was leeg dus kon ik op mijn gemak een cupcake uitkiezen, mijn oog viel op de buttermilk pancake cupcake. Een cupcake die naar pannenkoeken smaakt dus! Hij smaakte erg lekker zoet, ik heb er van genoten.

Hierna vond ik het helemaal welletjes en nam ik de subway terug. Op de terugweg deed ik er wat langer over om het appartement terug te vinden, alle witte huizen lijken op elkaar in het donker!

De avond hebben we doorgebracht met het luisteren naar President Obama, wat een charisma heeft die man! Ik heb hem nog geen enkele keer op zijn blad zien kijken.. hoe doet hij dat toch?? Het klinkt ook niet alsof hij letterlijk alles uit zijn hoofd heeft geleerd..

Morgen is de planning om naar het New England aquarium te gaan. Een aquarium met o.a. otters en andere zeebeesten. In de avond gaan we waarschijnlijk ergens uit eten, of naar een bar. Heb zin om me onder de locals te begeven!

Vertrek Melbourne - Hello Boston!

Om negen uur 's ochtends ging de wekker af, gelukkig hoefde ik niet meteen mijn bed uit, er was nog genoeg tijd om lekker lui tv te kijken. De vlucht zou pas vertrekken om half twee, en voor binnenlandse vluchten hoef je maar 90 minuten van tevoren op het vliegveld te zijn.

Hektiek tijdens het koffer inpakken

Op het vliegveld van Melbourne vind je een leuk standbeeld van een roze manatee.

Melbourne International aiport - met wifi!

Er stond geen rij voor de beveiliging dus ik kon meteen doorlopen, ik merk dat op kleine vliegvelden de douane officieren altijd veel vriendelijker en vrolijker zijn.

De kust van Florida

Het uitzicht op Melbourne vanuit de lucht was prachtig! Ik herkende het hotel, het appartementen complex van Amie & Gerardo, het park waar ik de zondag had doorgebracht..

De vlucht verliep voorspoedig, al kwamen we wel een kwartier later dan gepland aan in het mistige Charlotte, North Carolina. Hierdoor was ik bang mijn aansluiting naar Boston te missen. "Gelukkig" was deze vlucht dertig minuten vertraagd.. het vliegveld Charlotte was namelijk veel groter dan ik dacht! Ik was een dikke vijf/tien minuten bezig om van de ene gate naar de andere te hollen.

Ook al moesten we tijdens het taxiën vaak even wachten voordat we verder mochten, de vlucht ging toch snel voorbij. Bij aankomst in Boston was het al donker buiten. Ik doodde de tijd door op het vliegveld rond te lopen en te eten bij Burger King.

Om half negen was Adam, de jongen van het appartement waar ik mag overnachten, klaar met zijn klas en reed hij richting het vliegveld. Om vijf over negen pikte hij me op en reden we meteen naar het appartement (het plan was om iets te gaan eten, maar ik had al gegeten). Hij schreef een aantal bezienswaardigheden op, vertelde waar het dichtbijzijnste subway station te vinden is en gaf mij de sleutel van het appartement.

Al snel ging hij naar bed, dumpte ik mijn flesjes Fiji water in de koelkast en ging ook ik slapen, op de bank in de woonkamer. Het voordeel hiervan is dat ik nu geen wekker meer nodig heb, wanneer de zon opkomt en het licht de kamer binnen schijnt, word ik automatisch wakker.

Dagje Melbourne

De dag na de bruiloft bleven de newlyweds in de stad Indialantic voor hun huwelijksreis. Op internet had ik een aantal openbare parken bekeken en uitgezocht welke op "loopafstand" lagen. In het Nederlands komt dit neer op een afstand van 1 kilometer of minder. Bij een gemiddelde loopsnelheid van 1 m per seconde komt dit neer op maximaal 14 minuten lopen. Geen enkel park deed aan deze voorwaarden. In het dichtbijzijnste Fee avenue park (1,5 kilometer ver weg) kon ik niet zoveel te doen. Het zwembad wat ze hebben was gesloten en tennis en baseball moet je met meerdere personen spelen.

Het Promenade park trok mij aan omdat je er manatees kan tegenkomen. Aangezien ik toch de hele dag had en het best makkelijk te lopen leek (op de kaart!) besloot ik daar naartoe te gaan. Het zou ongeveer 4 kilometer heen en 4 kilometer terug zijn. Ik begon aan de lange wandeling op mijn trouwe blauwe Havaianas slippers. 

Allereerst kwam ik weer langs het leuke appartementencomplex van Amie en Gerardo. Ik smaakte snel een foto en liep door. Jammer dat ik niet precies wist in welk appartement ze wonen. Achter het Fee avenue park lag een klein conservation and preservation gebied met een waarschuwing voor alligators. 

Na enkele omleidingen (sommige wegen hadden geen voetpad = te gevaarlijk) belande ik in downtown Melbourne, het historisch centrum, hier liepen vooral wat oudere mensen rond. Je hebt er veel kleine, speciale winkels waaronder een hele shop gewijd aan slippers. Er klinkt muziek en iedereen oogt vrolijk. 

's middags kwam ik eindelijk aan bij het promenade park, het zonnetje scheen en er waren veel mensen aan het vissen met netten. Ik plofte neer op een bankje en genoot van het mooie weer. Liep ook even rond om naar manatees uit te kijken, helaas heb ik die niet gezien. 

Na een aantal uur besloot ik terug te keren naar het hotel. Aan het einde van het park stond een bord met feiten over manatees. Ik stopte en keek ernaar, naast het bord zaten twee mannen met een Mexicaanse uitstraling en 1 ervan zei: I can be your manatee if you like :P In Nederland flirt geen enkele man met me!

Bij het park hoort een schattig kunstplein met verschillende manatee beelden. 

Terug aangekomen bij downtown Melbourne streek ik neer bij Matt's casbah voor het avondeten. Van de vriendelijke serveerder kreeg ik drie verschillende bieren om te proeven en zelf koos ik een flesje Mexicaans bier uit. Ik moet zeggen, ik hoopte dat ik nog recht kon lopen na al die alcohol! 

Voor de late lunch nam ik de Panko chicken crunch met een salsa van seizoensfruit, groenten en frietjes. Op tv begon net een football wedstrijd en Steven Tyler zong het volkslied van Amerika. Ik hoorde enkele andere gasten "worst ever" roepen. Ik vond het zelf nogal meevallen. 

Als toetje nam ik een chocolade frosty bij Wendy's, deze was zo dik dat ik hem niet als milkshake kon drinken! Jammie <3

  De schemering was de perfecte tijd om foto's te maken van het hotel en de zwerfkatten in de tuin. 

De bruiloft

Vandaag was het dan eindelijk zover.. de bruiloft! De dag waarop ik Amie & Gerardo voor het eerst in het echt zou ontmoeten, spannend! :)

Om kwart voor zes kwam de taxi. Ik had mijn nieuwe Banana Republic jurk aangetrokken en het mooie zwarte vestje van hetzelfde merk. Mijn haren werden bij elkaar gehouden door mijn zwarte haarband en aan mijn hand schitterde mijn mooie ring. Wat BB crème van Garnier en ik was good to go.

De bruiloft werd gehouden in de mooie Holy name of Jesus kerk in Indialantic. Er waren zo'n dertig mensen aanwezig. Om half zeven begon de ceremonie. De priester was gelukkig geen stijve man, maar juist iemand met humor en charisma. De bruidsmeisjes waren stuk voor stuk gekleed in mooie rode jurken. De bruid droeg een prachtig witte bruidsjurk met rode stukken stof. Ook een sluier ontbrak niet.

Na de ceremonie merkte Amie me op met een enthousiaste gil, we konden het meteen goed met elkaar vinden. Buiten werd aan iedereen brandende sterretjes uitgedeeld, een mooi foto moment.

De receptie werd gehouden in het Front civic center in Melbourne. Het eten stond al klaar in de zaal, alleen er hing een enorme rookwolk. De open haard in de danszaal was aan, maar de lucht kon nergens naar toe zo leek het. Het duurde niet lang voordat het brandalarm afging, een verschrikkelijk luid en hoog gepiep. Het lukte ze niet om het alarm uit te schakelen, hiervoor heb je een sleutel nodig.

Na zo'n 20 minuten (als het een echte brand was geweest, was het gebouw allang afgebrand) hoorden we de sirenes in de verte. Iedereen schoot meteen in de lach, dit was niet de bedoeling.. De brandweer was met twee wagens uitgerukt!

Gelukkig begonnen ze niet meteen met water te spuiten, maar blusten ze de open haard en gebruikten ze een grote ventilator om de rook naar buiten te blazen.

Eindelijk mochten we gaan eten! Ik was ingedeeld bij tafel zeven, maar de rest was niet komen opdagen (heel onbeschoft, zonder iets te laten weten). De moeder van de bruidegom kwam naar mij toe en nodigde mij uit om bij hun te komen zitten. De mensen aan de tafel waren erg gezellig en interessant en de moeder van Amie & de ouders van Gerardo waren echt schatten.

Ik had een heerlijke avond, het eten was lekker, de sfeer erg gezellig, de cake lekker.. alles klopte! De brandweer gaf de avond een extra touch ;)

First dance

Aankomst Melbourne

Vrijdagmorgen was het tijd om Orlando te verlaten voor de even zonnige, maar veel kleinere stad Melbourne. Deze stad ligt vlakbij de kust van Florida. Tien minuten rijden en je ligt te bakken op het strand. Mijn koffer inpakken was een hele onderneming, maar uiteindelijk paste alles erin. De taxi chauffeur kwam mij keurig op het afgesproken tijdstip ophalen in zijn luxe auto. Het was een rit van ongeveer 20 minuten tot het Greyhound station. Bij het binnentreden van het station werd ik staande gehouden door een beveiliger, ieder zijn koffer en handtas werden gecheckt en met hun mobiele detector gingen ze je lichaam af op zoek naar wapens. De man zei dat ik hem moest blijven aankijken, omdat ik zulke mooie ogen had. Niet de eerste keer dat iemand dat zei, vaak best ongemakkelijk.

Het station beschikte over een klein restaurant waar ze vettig voedsel serveerden (voorspelbaar right?), een paar game machines plus een best schone wc. Om 1 uur 's middags mochten we aan boord van de best luxe bus. Je mocht gebruik maken van gratis wifi aan boord, je zat op leren stellen, er was genoeg ruimte.. alleen het chemische toilet begon onderweg ontzettend te stinken.

Het was erg leuk om op deze manier te reizen (al zou ik liever niet reisjes van plus 6 uur maken etc.), onderweg raakte ik aan de praat met een meneer op weg naar zijn dochter. Hij vroeg waar ik heen moest en zei vervolgens dat zijn dochter mij best af kon zetten. Ik blij, want dat scheelt weer taxi geld.

Na ongeveer 2 uur kwamen we aan bij het Melbourne international airport (wat zo heet omdat ze naar de Bahama's vliegen). Bij het ophalen van mijn koffer werd ik aangesproken door dezelfde meneer van eerder. Sorry, zijn dochter had de kleine auto mee, maar hij vond het leuk me te ontmoeten. Doei! - en weg was hij. Serieus, zo snel ging het. Wat een tegenvaller! Op het vliegveld at ik een cheeseburger met frietjes als een soort late lunch/vroeg avondeten.

Het ritje naar het hotel duurde amper vijf minuten. Het is dat je er niet naartoe kunt lopen vanaf het vliegveld.. het inchecken ging erg soepel. Zoals gewoonlijk weer een borg van 50 dollar belast op de creditkaart. Mijn eerste indruk van de kamer was beter dan ik verwacht had. De kamer beschikte over een goede douche, een complete keuken (alleen een oven ontbrak), een groot bed en een goed werkende airco/ventilator/verwarming. Het enige nadeel was dat de kamer op de eerste verdieping was. Hierdoor moest ik eerst fatsoenlijk aangekleed zijn voordat ik de gordijnen kon openen. Rondbanjeren in je pyjama is namelijk niet erg charmant.

 

Er bevond zich een grote Sears winkel niet ver van het hotel af, ongeveer vijf minuten lopen. Hier snuffelde ik rond in de naar kauwgom ruikende schappen. Ze hebben er zulke leuke kleding!

Bij de supermarkt Publix, de koopjeswinkels Dollar tree & Big lots deed ik enkele aankopen zoals ontbijtgranen, melk en meer. Ik kon het niet laten en nam ook twee chocolade eclairs mee.

Die avond deed ik de was en ging vroeg naar bed.