Orlando Florida, a set on Flickr.
zondag 29 januari 2012
zaterdag 28 januari 2012
Boston - Vrijdag
Vandaag was de laatste dag in Boston, de dag dat ik terug naar Nederland zou gaan. De avond ervoor had ik al afscheid genomen van Adam en zijn huisgenoot. De ochtend besteedde ik met het kijken naar My name is Earl en Supernatural, mijn nieuwe "verslaving". Het is nog steeds jammer dat de show my name is Earl al na vier seizoenen werd gecanceld..
Na een verfrissende douche nam ik de subway naar Park street, dit station komt uit in het Boston common park. Om twaalf uur zou daar een rondleiding beginnen geleid door een acteur in kostuum. Het kost ongeveer dertien dollar voor een tour van 90 minuten. De enige andere toerist was een volwassen man. Hij was in Boston voor een tandarts congres.
De tour leidde ons langs o.a. het Massachusetts State House op Beacon Hill (Het State House is de zetel van de Massachusetts overheid), Park Street church gebouwd in 1809, Granary burying ground (de op twee na oudste begraafplaats van Boston, er liggen veel beroemde mensen begraven zoals John Hancock) en de oudste begraafplaats in Boston, de King's chapel burying ground.
Ook bezochten we het super chique en onbetaalbare Omni parker house hotel. Interessante weetjes over het hotel: volgens het personeel was kamer 303, nu een berging, de inspiratie voor het korte Stephen King verhaal 1408 en de verfilming. JFK vroeg Jackie Kennedy ten huurlijk in het Parker's Restaurant en het Parker House vond het nationale toetje van Massachusetts uit, de Boston cream pie.
Sr. John Wilkes Booth was eens te gast in het hotel (hij schoot President Abraham Lincoln neer) en zo ook een andere bekende man, Charles Dickens. Hij verbleef twee jaar lang in het hotel. Zijn slot en zijn sleutel, en ook zijn spiegel zijn nu eigendom van het hotel. Ze zeggen dat als je lang genoeg in de spiegel kijkt, je Charles Dickens ziet... Het behoort tot een van de meest spookachtige hotels in New England..
De rondleiding eindigde bij Faneuil Hall, ik nam afscheid van beide heren en liep bij Quincy Market naar binnen om wat te eten. Mijn oog viel op een Philadelphia cheesesteak met champignons. Erbij nam ik een witte chocolade latte en later nog een ananas mango yoghurt smoothie.
Om half vier was ik terug bij het appartement. De laatste spullen werden netjes in mijn koffer gestopt en ik liep een rondje om te kijken of ik alles had. Op de tafel liet ik een Amazon gift card achter als dank voor alles. Om vijf voor vier stond de taxi voor de deur. Het ritje van ongeveer 20 minuten koste mij 26 dollar exclusief fooi.
In Boston nam ik nog 1 vanille Frosty bij Wendy's om het af te leren. Daarna was het tijd om het vliegtuig te betreden. Het is altijd zo'n rot gevoel als je de VS moet verlaten om terug te keren naar Nederland. Je mist toch een fiks aantal dingen wanneer je weer thuis bent. Een lokale supermarkt is niets vergeleken met de fantastische whole foods winkels. En waar ik in de VS altijd super veel leuke kleding vind, slaag ik in NL haast nooit voor dat soort dingen.
Om zeven uur 's ochtends plaatselijke tijd landen we op Nederlands grondgebied. De vlucht ging voorspoedig, in plaats van acht uur zoals op de heenweg, duurde het deze keer maar zes uur en een kwartier. De vlucht had wel veel last van turbulentie. Maar als je slaapt merk je er toch niets van.
Om onze bagage op te halen moesten we helemaal naar bagageband 21 lopen. Zo krijgt trombose geen kans ;) Gelukkig was mijn koffer veilig aangekomen op de bagageband.
Mijn nu ex vriend stond op me te wachten bij de aankomst hal. We hadden allebei erge dorst dus dronken we frisdrank bij de Burger king en at ik kipnuggets. Het verbaasde mij dat ik nog zo energiek was, in Boston was het immers al 2 uur 's nachts.. In de auto nam ik mijn nekkussen en mijn oogmasker en viel in slaap. Na dit korte dutje was plotseling al mijn fut weg. Thuis had mijn moeder een taart gebakken waar we van gesmuld hebben. Blij om ze weer te zien!
Al duurde deze reis maar twaalf dagen, het ging langzamer voorbij dan ik van tevoren dacht. Maar dat is juist goed! Des te langer in Amerika, des te beter.
Ik wil iedereen bedanken die mee heeft gelezen en degenen die reacties hebben achtergelaten. Ik stel het zeer op prijs! Nogmaals bedankt daarvoor. In de komende dagen zal ik meer foto's plaatsen en een vergeten dag inhalen (over de zondag in Melbourne heb ik nog niets geschreven)..
Voor toekomstige Florida bezoekers: Het Florida forum (klik) is een zeer gezellig forum met veel actieve leden. Je vind er super veel informatie, tips, foto's en meer over de staat Florida. Een echte aanrader!
Na een verfrissende douche nam ik de subway naar Park street, dit station komt uit in het Boston common park. Om twaalf uur zou daar een rondleiding beginnen geleid door een acteur in kostuum. Het kost ongeveer dertien dollar voor een tour van 90 minuten. De enige andere toerist was een volwassen man. Hij was in Boston voor een tandarts congres.
 |
| Granary burying ground |
Ook bezochten we het super chique en onbetaalbare Omni parker house hotel. Interessante weetjes over het hotel: volgens het personeel was kamer 303, nu een berging, de inspiratie voor het korte Stephen King verhaal 1408 en de verfilming. JFK vroeg Jackie Kennedy ten huurlijk in het Parker's Restaurant en het Parker House vond het nationale toetje van Massachusetts uit, de Boston cream pie.
Sr. John Wilkes Booth was eens te gast in het hotel (hij schoot President Abraham Lincoln neer) en zo ook een andere bekende man, Charles Dickens. Hij verbleef twee jaar lang in het hotel. Zijn slot en zijn sleutel, en ook zijn spiegel zijn nu eigendom van het hotel. Ze zeggen dat als je lang genoeg in de spiegel kijkt, je Charles Dickens ziet... Het behoort tot een van de meest spookachtige hotels in New England..
De rondleiding eindigde bij Faneuil Hall, ik nam afscheid van beide heren en liep bij Quincy Market naar binnen om wat te eten. Mijn oog viel op een Philadelphia cheesesteak met champignons. Erbij nam ik een witte chocolade latte en later nog een ananas mango yoghurt smoothie.
Om half vier was ik terug bij het appartement. De laatste spullen werden netjes in mijn koffer gestopt en ik liep een rondje om te kijken of ik alles had. Op de tafel liet ik een Amazon gift card achter als dank voor alles. Om vijf voor vier stond de taxi voor de deur. Het ritje van ongeveer 20 minuten koste mij 26 dollar exclusief fooi.
Om zeven uur 's ochtends plaatselijke tijd landen we op Nederlands grondgebied. De vlucht ging voorspoedig, in plaats van acht uur zoals op de heenweg, duurde het deze keer maar zes uur en een kwartier. De vlucht had wel veel last van turbulentie. Maar als je slaapt merk je er toch niets van.
Om onze bagage op te halen moesten we helemaal naar bagageband 21 lopen. Zo krijgt trombose geen kans ;) Gelukkig was mijn koffer veilig aangekomen op de bagageband.
Mijn nu ex vriend stond op me te wachten bij de aankomst hal. We hadden allebei erge dorst dus dronken we frisdrank bij de Burger king en at ik kipnuggets. Het verbaasde mij dat ik nog zo energiek was, in Boston was het immers al 2 uur 's nachts.. In de auto nam ik mijn nekkussen en mijn oogmasker en viel in slaap. Na dit korte dutje was plotseling al mijn fut weg. Thuis had mijn moeder een taart gebakken waar we van gesmuld hebben. Blij om ze weer te zien!
Al duurde deze reis maar twaalf dagen, het ging langzamer voorbij dan ik van tevoren dacht. Maar dat is juist goed! Des te langer in Amerika, des te beter.
Ik wil iedereen bedanken die mee heeft gelezen en degenen die reacties hebben achtergelaten. Ik stel het zeer op prijs! Nogmaals bedankt daarvoor. In de komende dagen zal ik meer foto's plaatsen en een vergeten dag inhalen (over de zondag in Melbourne heb ik nog niets geschreven)..
Voor toekomstige Florida bezoekers: Het Florida forum (klik) is een zeer gezellig forum met veel actieve leden. Je vind er super veel informatie, tips, foto's en meer over de staat Florida. Een echte aanrader!
donderdag 26 januari 2012
Boston - donderdag
@Sylvia: Ik verbleef in het Suburban extended stay hotel. €134,25 voor drie nachten via ebookers. Het ligt maar vijf minuten van het vliegveld af, heel handig dus :D
Om 9 uur kwam ik van mijn bank af, maar pas om 12 uur liep ik naar het metrostation Sullivan square.
Daar nam ik de subway naar het downtown crossing station. Het grote warenhuis Macy's is het eerste wat je ziet wanneer je de metro uitloopt. Daar ging ik op zoek naar de gift set van Taylor Swift haar parfum. Al kon ik de gift set niet vinden, het Chanel gedeelte wel. Een hele tijd geleden had ik een mascara van Chanel en gebruikte ik hem altijd, helaas kan je ze niet voor altijd bewaren en gooide ik hem weg. Nu heb ik weer een nieuwe :)
De rest van de wijk bestond bijna alleen maar uit banken en restaurants. Niet lang daarvoor at ik tomatensoep als ontbijt dus ik had nog geen honger. Bij de winkel 7-eleven kocht ik een Butterfinger candy bar en een mountain dew/wild cherry slurpee (verslaafd).
De volgende bestemming was de Whole foods winkel aan Cambridge street. Aangezien ik niet wist in welke richting het was besloot ik om links af te slaan. Zo kwam ik op Charles street uit, een mooie straat waar een stuk van the departed was opgenomen. Gedeelte van Beacon Hill, een heuvelachtig gebied met mooie appartementen. Aan iedere kant v.d. weg liggen veel kleine winkeltjes met kunst, cupcakes en nog veel meer. Er lopen veel mensen gekleed in chique kleding.
Aan het einde van de straat zag ik nog steeds geen Whole foods dus besloot ik het aan een voorbijganger te vragen. Blijkbaar was ik bij het metrostation de verkeerde kant op gelopen.
I.p.v. via dezelfde weg weer terug te lopen, liep ik een omhooglopende zijstraat in. Onderweg kwam ik een echte hondenuitlaatster tegen met ongeveer vijf honden! Even verder liep ik plots tegen het museum of African American history op. Ik besloot een bezoek te brengen en na het betalen van vijf dollar mocht ik naar binnen. De expositie bestond uit portretten van gekleurde Amerikanen die een bijdrage aan het onderwijs, gezondsheidszorg en meer. Erg interessant. Op de derde verdieping kreeg je een korte film te zien over het leven van deze mensen in het Boston van de 19de eeuw. Ik was de enigste persoon in het museum, tot er iemand bij kwam tijdens de film.
Past Regained for African Meeting House from Chris Lovett on Vimeo.
Na dit korte maar krachtige bezoek liep ik verder naar Whole Foods. Ik hou van deze winkel, er is zoveel keus. Hadden wij dat ook maar in Nederland.. Alles is heel gezond en vers. Er is een heel gedeelte met natuurlijke deodorants, tampons (serieus), supplementen en veel meer. Ook is er heel veel keus in warm, vers eten wat je in het restaurant gedeelte mag opeten. Zelf koos ik een butternut squash soepje uit (ook niet verkrijgbaar in onze supermarkt, zucht) en tikka massala met rijst, feta kaas en een kip salade.
Ook op mijn lijst van te bezoeken bezienswaardigheden stond het Boston common park. Het is het oudste park van Amerika. Martin Luther King heeft er ooit een speech gehouden. Ze noemen Boston ook wel the most walkable city, dit omdat het een zeer veilige, compacte stad is. Vanuit de Whole Foods winkel liep ik door Beacon Hill naar het Massachusetts state house. Vanaf daar loop je zo het park in. In het hart van het park ligt de Boston Common Frog Pond, er staat op het moment een grote schaatsbaan en in de bomen hangen lichtjes. Erg Kerstachtig allemaal, je ziet vaak nog Kerstbomen door de ramen en kransen op de deuren.
Normaal kun je in de public garden een zwanenboot huren, natuurlijk kan dit niet in de winter, het meer was zelfs een beetje bevroren. De meeste toeristen zullen alleen Boston in de lente/zomer kennen, maar in de winter heeft het ook z'n charme. Alle fonteinen in het park waren leeg en de bomen kaal.
Na het bezoek aan het park had ik er genoeg van. Op North station stapte ik over op de oranje lijn naar het "thuis" station. Vanavond zijn we uit eten gegaan in een groot restaurant/grote bar met heel veel keuze in alcoholische dranken, vooral bier.
Na het eten besloten we nog een drankje te doen in een sportbar. Blijkbaar kunnen de serveersters daar 400 dollar per avond verdienen op een drukke avond. Allemaal door de fooi. Ik koos de winterversie van Sangria, een lekker kruidig drankje gemaakt met wijn, citrusvruchten, maple syrup en ginger ale.
Via Netflix bekeken we de film Blitz met Jason Statham (mijn keuze). Een film met een langzaam begin. Toen hij eenmaal op gang was was het wel spannend en erg goed!
Via youtube vond ik een filmpje met tips voor het inpakken van een koffer. Wonder boven wonder past alles er nu perfect in! Ik heb zelfs nog ruimte over, in Melbourne kreeg ik hem haast niet dicht. It's all about packing! Nu hopen dat het gewicht ok is. In Melbourne kon er nog twee kilo bij, maar toen had ik vier 500ml flesjes water en twee blikken soep in mijn koffer. Dus minimaal 2,5 kilo.
Nu zit alles in mijn koffer, morgen doe ik een aantal stukken kleding in mijn handbagage. De vlucht vertrekt pas om half zeven dus ik ga eerst nog Boston in.
Ik wens iedereen alvast een fantastisch weekend toe! En bedankt voor jullie reacties, altijd leuk om te lezen :D
Om 9 uur kwam ik van mijn bank af, maar pas om 12 uur liep ik naar het metrostation Sullivan square.
Daar nam ik de subway naar het downtown crossing station. Het grote warenhuis Macy's is het eerste wat je ziet wanneer je de metro uitloopt. Daar ging ik op zoek naar de gift set van Taylor Swift haar parfum. Al kon ik de gift set niet vinden, het Chanel gedeelte wel. Een hele tijd geleden had ik een mascara van Chanel en gebruikte ik hem altijd, helaas kan je ze niet voor altijd bewaren en gooide ik hem weg. Nu heb ik weer een nieuwe :)
De rest van de wijk bestond bijna alleen maar uit banken en restaurants. Niet lang daarvoor at ik tomatensoep als ontbijt dus ik had nog geen honger. Bij de winkel 7-eleven kocht ik een Butterfinger candy bar en een mountain dew/wild cherry slurpee (verslaafd).
De volgende bestemming was de Whole foods winkel aan Cambridge street. Aangezien ik niet wist in welke richting het was besloot ik om links af te slaan. Zo kwam ik op Charles street uit, een mooie straat waar een stuk van the departed was opgenomen. Gedeelte van Beacon Hill, een heuvelachtig gebied met mooie appartementen. Aan iedere kant v.d. weg liggen veel kleine winkeltjes met kunst, cupcakes en nog veel meer. Er lopen veel mensen gekleed in chique kleding.
Aan het einde van de straat zag ik nog steeds geen Whole foods dus besloot ik het aan een voorbijganger te vragen. Blijkbaar was ik bij het metrostation de verkeerde kant op gelopen.
I.p.v. via dezelfde weg weer terug te lopen, liep ik een omhooglopende zijstraat in. Onderweg kwam ik een echte hondenuitlaatster tegen met ongeveer vijf honden! Even verder liep ik plots tegen het museum of African American history op. Ik besloot een bezoek te brengen en na het betalen van vijf dollar mocht ik naar binnen. De expositie bestond uit portretten van gekleurde Amerikanen die een bijdrage aan het onderwijs, gezondsheidszorg en meer. Erg interessant. Op de derde verdieping kreeg je een korte film te zien over het leven van deze mensen in het Boston van de 19de eeuw. Ik was de enigste persoon in het museum, tot er iemand bij kwam tijdens de film.
Past Regained for African Meeting House from Chris Lovett on Vimeo.
Na dit korte maar krachtige bezoek liep ik verder naar Whole Foods. Ik hou van deze winkel, er is zoveel keus. Hadden wij dat ook maar in Nederland.. Alles is heel gezond en vers. Er is een heel gedeelte met natuurlijke deodorants, tampons (serieus), supplementen en veel meer. Ook is er heel veel keus in warm, vers eten wat je in het restaurant gedeelte mag opeten. Zelf koos ik een butternut squash soepje uit (ook niet verkrijgbaar in onze supermarkt, zucht) en tikka massala met rijst, feta kaas en een kip salade.
Ook op mijn lijst van te bezoeken bezienswaardigheden stond het Boston common park. Het is het oudste park van Amerika. Martin Luther King heeft er ooit een speech gehouden. Ze noemen Boston ook wel the most walkable city, dit omdat het een zeer veilige, compacte stad is. Vanuit de Whole Foods winkel liep ik door Beacon Hill naar het Massachusetts state house. Vanaf daar loop je zo het park in. In het hart van het park ligt de Boston Common Frog Pond, er staat op het moment een grote schaatsbaan en in de bomen hangen lichtjes. Erg Kerstachtig allemaal, je ziet vaak nog Kerstbomen door de ramen en kransen op de deuren.
Normaal kun je in de public garden een zwanenboot huren, natuurlijk kan dit niet in de winter, het meer was zelfs een beetje bevroren. De meeste toeristen zullen alleen Boston in de lente/zomer kennen, maar in de winter heeft het ook z'n charme. Alle fonteinen in het park waren leeg en de bomen kaal.
Na het bezoek aan het park had ik er genoeg van. Op North station stapte ik over op de oranje lijn naar het "thuis" station. Vanavond zijn we uit eten gegaan in een groot restaurant/grote bar met heel veel keuze in alcoholische dranken, vooral bier.
Na het eten besloten we nog een drankje te doen in een sportbar. Blijkbaar kunnen de serveersters daar 400 dollar per avond verdienen op een drukke avond. Allemaal door de fooi. Ik koos de winterversie van Sangria, een lekker kruidig drankje gemaakt met wijn, citrusvruchten, maple syrup en ginger ale.
Via Netflix bekeken we de film Blitz met Jason Statham (mijn keuze). Een film met een langzaam begin. Toen hij eenmaal op gang was was het wel spannend en erg goed!
Via youtube vond ik een filmpje met tips voor het inpakken van een koffer. Wonder boven wonder past alles er nu perfect in! Ik heb zelfs nog ruimte over, in Melbourne kreeg ik hem haast niet dicht. It's all about packing! Nu hopen dat het gewicht ok is. In Melbourne kon er nog twee kilo bij, maar toen had ik vier 500ml flesjes water en twee blikken soep in mijn koffer. Dus minimaal 2,5 kilo.
Nu zit alles in mijn koffer, morgen doe ik een aantal stukken kleding in mijn handbagage. De vlucht vertrekt pas om half zeven dus ik ga eerst nog Boston in.
Ik wens iedereen alvast een fantastisch weekend toe! En bedankt voor jullie reacties, altijd leuk om te lezen :D
Abonneren op:
Posts (Atom)